skip to content »

profix-kuzbass.ru

Xissiyotlar

xissiyotlar-20

Shuxrat aka esa unga jigiga tegish uchun arokni atayin “Obizamzam” deb atardilar, boshkalarga bu oddiy gap bo’lsa, maxallamizda namozxon sifatida obro’-e’tiborli bo’lishga ulgurgan Abdulla uchun bu gap kattik zarba edi. Bu xayotda kanchadan-kancha savollarmiz javobsiz kolib ketadiya. Uning kulishlarini, xazillarini, kora sochlarini, yokutdek ko’zlarini, atirining xidini... Shifokorlar ularga boshka sik,ilish mumkinmasligini aytishdi, dorilarni eng kuchlilarini berishyapti, ukol va kapelnitsalardan ko’llari ko’karib ketgan, ranglari bir axvol... Militsiyaga xabar kilgan va kasalxonaga gul yuborgan kiz aynan Malika ekanligiga xech kaysimizda shubxa yo’k edi. Shu gaplarni ichimda paydo bo’la boshlagan bir galati xissiyot ta’sirida gapirganimni bilib turardim, to’grirogi bu xissiyot Abdulla yotogining boshida turgan o’sha bir dasta gulni ko’rganimda boshlangan edi. Man uni kattikrok kuldiray deb unga javoban kulib, xar xil kiliklar kila boshladim, shunda kizcha birdan cho’chib tushib yiglab yubordi. — Yetishish deganda nimani tushunasiz o’zi, birodar? — Avvaliga biroz uchrashib turamiz, keyin esa sovchi yuboraman. Musulmonsan, tagin uchrashuvlaringda xirsiy tuygularga berilib ketmaysanmi? Malikadan boshka kizga uylanishni eshitishni xam xoxlamasdim. -Siz xam ularga o’xshab kizlarga shunaka kizikasizmi?! Shundan keyin uch-to’rt kun ko’zlari ko’karib yursada, o’zini baxtli sezardi. Savol ketidan savol kaynab chikardi, javobsiz savollar. Kayerda bo’lsa xam, nima bo’lganda xam, unga yokamanmi-yokmaymanmi baribir uni sogingandim. Onamning bu galgi yurak xurujlari kuchli bo’lgan ekan. Sheriklarinig aytishi bo’yicha ularning ichidagi yoshi eng kattasi xam, kamalib chikkani xam, barcha narsaga sababchi bo’lgan xam aynan shu to’rtinchi sheriklari ekan. Shu kungacha mashinamda yurganimda nukul sokin ko’shiklarni tinglab va bu ko’shiklarning ma’yus musikasiyu, gamgin so’zlari sexri ta’sirida xayolim dengiziga gark bo’lardim, o’sha kezlari ushalmaydiganday tuyulgan orzularimni ustidan kalbimda achchik yiglab yurgandim. Yo’lda ketayotib svetoforda oldimda turgan mashinaning orka o’rindigidan bitta shiringina kizalok manga karab kulib turganiga ko’zim tushdi. Malikaga yetishish-da, -suxbatni xazilomuz kilishga xarakat kilgandim. — Saida bilan uchrashayotganim xakida gapirmadingmi? — Gappi chalgitma, etganmisan Guliga Saida xakida yoki yo’k?

xissiyotlar-35xissiyotlar-31xissiyotlar-43

-Shunakami xali,- vaziyatdan chikib ketish uchun kulib davom ettirdim, -gaping rost bo’lsa, mana sanga shtrafnoy, kech kolganing uchun. Kirib kelgan kizlarning biri kalta, xamma yeri ochik kizil ko’ylakda edi. Sochlarini yelkasiga tushirib olgan, pardozini ko’rgan kishi fotomodel deydi. Bu tabassum aralash nigoxni xech kachon unutolmasam kerak. Man uning ko’zlariga, xarakatlariga termulib, ko’zimni uzolmay o’tirardim. Undan ko’ra sal ochilibrok o’tirsangchi, - Guli dugonasini jerkib berdi, - ne pozor menya... Ko’rganing shu bo’lsin deb maxallaning xolajonlari yelkasiga kokib ko’yishar, xamma ko’lini duoga ochardi. Man esa yana kechalarim bedor o’tishini tushunib yetdim... Abdullaga berilgan gullaridan ta’sirlanib ketdimmi bilmadim kelishlariga xonalarini gullarga to’ldirib tashladim, tort zakaz kildim. — Ko’kchani noni boshka, tandirimizning noni boshka. Abdulla rasmni ko’rayotganida ichimda nimalar kechganini ta’riflash kiyin. — Sizni dardingiz ogir.., - chukur xo’rsinib, tasbixni shakillatganicha boshlab koldi folbin xotin,- besh kun kelasiz, ichingizga jin kirib olgan. Abdulla olib borgan shifokorning aytishicha yuzimni shamollatgan ekanman. Barmogiga uzukni takarkanman ko’llarim o’zimga bo’ysunmay koldi... Mana shu yo’lni san xam tutsang, xayotda xech kachon kiynalmaysan, yoningda sani egovlab turuvchi emas, xamma ishingda sanga yordamchi bo’ladigan solixa vaziring bo’ladi. Bo’ldi ertagayok unga telefon olib beraman deb o’zimga so’z berdim. Nixoyatda maftunkor tabassumi va nigoxi bilan mani o’ziga xakikatdan xam rom etgan birinchi kiz edi. Bir kuni manga turmushga chikasanmi deb ko’llarida uzuk bilan yonimga keldilar. ...,- uning ichidan ko’z yoshlari yigilib kelayotgandi, - birinchi navbatda onangizni rozi kilishingiz kerak... Lekin ulfatlar baribir mard ekanini ko’rsatishdi, yaxshi do’st boshgai kulfat tushganda bilinar ekan. Uxlayotganida ketib kolsa baribir mast xolatda ketgan bo’ladiku. Shu suxbatimizni eslab etim yanayam jimirlab ketdi. Bu ishlardan xayolparast bo’lib kolgan, ikki o’t orasida kolgan bechora farzandingizdan ayrilib kolishingiz mumkin edi. Axir Malikani sevib kolganimni, u bilan bir necha kundan beri ishk dardiga mubtalo bo’lganimizni bilmaysiz xam... Shiringina suxbatimiz tugashi mumkinligidan xafa bulib ketdim. Abdullaning uyidagi nochor axvol sabab bo’lgani uchun dori-darmonlarini deyarli xammasini sinfdoshlar zimmamizga olgandik, to’gri karindoshlari xam yordam berib turishardi. — Keyinrok bir so’rab kizikib ko’ring mushriklar kimligi xakida... Tijoriy maqsadlarda foydalanish (sotish, koʻpaytirish, tarqatish) qonunan taqiqlanadi. Kiz yiglaganini ko’rib xech kachon shunchalik kuvonmagandim. Charos ko’zlaridan marjondek marjondek yoshlar dona-dona bo’lib okayotgandi. Borgan sari xayollarim Majnunlarnikiga o’xshab ketyapti. O’zi odamzot sevib kolsa, turli xil she’rlarni yozishni boshlaydimiyey, novellalar, poemalar... Birining kulogi yokmasdi, birining yurishi, birining esa kulishi... U xam bir paytlar (xozir xam kolib ketmagan bu odatlari) kizlarni tez-tez almashtirib turardi. Bir kuni Chorvokka chikkanimizda manga dardini to’kib sochgandi. Uchinchisini yuzidagi katta xoli, to’rtinchisini xadeb “savil” deb gapirishi, beshinchisini rashkchiligi, oltinchisini shallakiligi yokmagandi... O’zingga o’xshagan mexribon farzandlar bersin” deganlarini eslab kuldim. Lekin xar gal marshrutka bilan tenglashganimizda, ko’zim yana o’sha kizga tushardi. Nimagadir unga karaganimda xayolimdan fakatgina yaxshi, samimiy bo’lgan fikrlar o’tardi. Man yurgan kizlar xayotda ro’mol o’ramasa keragov, kishdayam pricheskam buzilib ketmasin deb sochini yoyib yurishadiya... Shu payt xaligi kizning ro’moli chetidan bir tutam sochi ko’rinib kolganini sezib koldim. Shungacha borib takaldiki, Abdullani oldiga narsa olib ketayotganimda adashib onamlar yotgan kasalxonaga boribman. Exxx, kaydanam istasin, uning o’rnida boshka kiz bo’lganida xam o’zini begona maxallada mashinasida tashlab ketgan yigitni emas, jonini, nomusini saklab kolgan boshka insonni sevib kolardi... Onamlarning oldilarida o’tirganimda xam, keyin uyga kelib xonamda yotganimda xam Abdullaning bu gapini eslasam, jaxlim chikib ketardi. Sani deb shu axvolga tushgan do’stingdan sevib kolgan kizingnimi? Nomusini saklab kolgan xaloskoriga nisbatan ilik xissiyotlari bo’lishi mumkin emasmi? Kani endi Malikani topsamu, masalani ko’ndalang ko’yib xal kila olsam. Bir kun oldin yigitlar bilan birga maxallamizdagi Uchkun kassobni oldikda Parkentning mol bozoridan bitta ko’y olib keldik. Kasalxonadan chikib ketamiz deb turganimizda bizlarni yana bita syurpriz kutib turgan ekan. Nimaga mana shu kunlar ichida man shunchalik ko’p sinovlarga duchor bo’lyapman, nimaga bitta xursandchilikdan keyin ikkita musibat tushadi boshimga, kaysi gunoxlarim uchun, xayotni sevib, o’zimni xursand kilib yurganim uchunmi? — Nima bo’lganini yo’lda aytib beraman, uyimda rosa kiyomat bo’ldi, ko’p narsa sindi... Yo’lda ketayotib uning aytib berganlaridan bir kulgim kelar, bir achingim kelardi, nima deb javob berishga xayron bo’lib indamay eshitib ketaverdim. Mexmonxona, kazino, diskoteka, barlarda tushgan rasmlari ekan. Ko’y kiyimini gapirmay ko’ya kolay, bo’ydoksan, tagin bilib bo’ladimi nimalarni xoxlab kolishingni. Kiskasi, tezda agentga kirdim va baxtimga, yo’k baxtsizligimga uni onlayn ekanligini ko’rib “yes! Zuxram ana o’shanda uygonib ketgan ekan, man esa bilmay ishlab o’tiraveribman. Endi bitta zo’r guldasta olsam bo’ldi deb Oloy bozoridagi tanish gulchilarni oldiga bordim. Fikrimni bir joyga jamladimda, birinchi muxabbatim tomon shoshildim. O’sha kuni xis-tuygular dengizida mazza kilib cho’mildim... Uni kanchalik soginib ketganimni ko’rgan zaxotim anglab yetdim... Issik kafega kirib, sevgi sadolari ostida anchagacha suxbatlashib o’tirdik... Bir tomondan Malikani topganimdan, unga xissiyotlarimni oz bo’lsada bildirganimdan, va nixoyat orzuimga yetishishim mumkinligidan xursand bo’layotgan bo’lsam, boshka tomondan onamni o’ylardim. Onaning ko’zlaridan yosh okib ketdi: — Kim bo’lasiz Maxmudjonimga? Ko’ni-ko’shnilar xam yordam berib turishadi, lekin mani yagona ovunchogim Malika kizim bo’lib kolgan, xayotimning mazmuni kaytib kelishiga aynan shu kizim sababchi.... Mashinada ketayotganimizda anchagacha indamay ketdik. Birinchi bo’lib Malika so’z ochdi: — Ko’nglingiz xotirjam bo’ldimi Said aka?! — Mani kechiring, lekin nima deb o’ylashim kerak edi? — Nimaga indamaysiz, o’zingiz so’rayvering demadizmi?! Malika chukur nafas olib gap boshladi: — Maxmud aka mani maktabimda mandan uchta sinf yukorida o’kiganlar. U esa sevgim ijodidan ta’sirlanish o’rniga kulgani-kulgan, ko’zlaridan yosh chikib ketguncha... Atrofida esa baxtli insonlar bir-birlari bilan o’ynab-kulib, xamma atrofdagilariga mexr-okibat ko’rsatishardi.. Rakamini tersam “abonent xizmat doirasidan tashkarida” degan javobni eshitdim. Usha kuni xayotimdagi eng baxtli kunim bo’lsa kerak deb kutgandim. Malika bilan uchrashganimizga bir oy bo’lishi kerak edi. Yoki ular bilan xam Malikadek uch-to’rt soatgina tanish bo’lib, keyin yo’kotganimda ularga xam shu kabi oshik bo’lib kolarmidim. Bilasanmi mani Zuxramda shu kamchiliklaru xislatlarning xammasi mujassam bo’lgan. Anchadan beri bunaka duo olmagandim onamdan, yoki aytgan bo’lsalar xam e’tibor bermaganmanmi? Shu payt ko’zim yonimizda ketayotgan marshrutka ichidagi bir kizga tushib koldi. Boshka modnitsa kizlarga karaganimda fikru-xayol xam... Abdulla aytib bergandi, Paygambarimizning kaysidur ayollarining (ismini eslolmayman) bir tola sochlari ko’rinib kolganida Jabroil ularning uylariga kirmagan ekanlar deb. Dam olishga imkoniyat biroz ko’paygan bo’lsa xam, xayollar va o’sha mani telbaga aylantira boshlagan rashk uykumni kochirib yuborgandi. Abdullaning palatasiga yuboriladigan gullar soni ko’paydi. Bir kuni gullarga ko’shib yumshokkina ayikcha yuborilganidan keyin chidolmadim. Ko’y so’yilganidan keyin, bir kismini xudoyiga olib ko’yishgan edi, kolganini esa maxalladagi ba’zi kiynalgan ko’shnilarga tarkatildi... Egnida yangi palto, kostyum-shim, oyoklarida yangi botinkalari yaraklab turibdi. Naxotki man yoshligimda xavas bilan karaydigan o’sha Shuxrat aka kaytib kelgan bo’lsa? Boshka indamadi, ko’zidan yana yosh okib ketishini xoxlamadi shekilli. Bitta kop-kora 600-mers kelib to’xtadi, ichidan xaydovchisi tushib Abdullani uyiga olib borib ko’yishga kelganini aytdi. Nimaga man boshka odamlar o’xshab yashay olmayman, mani kayerim kam boshkalardan? Sani bunaka axvolda ko’rsalar Malikaxon, tochno kochib ketadilar! Bitta folbinnikiga boramiz, nima bo’lganini, nima kilish kerakligini o’sha anik biladi. Ochib karasam “Kalaysiz jonginam, mani soginib kolmadizmi? Mana sizga bo’lmasam mani xozirgi manzilimdan va xayotimni yangi saxifalaridan besh-oltita rasm. Guliga bo’lgan vokealarni tushuntirib berdim, u xayron. Gaplarimiz shunchalik ko’p ediki, shunchalik yigilib ketgan ekanki, bir dakika xam tinmadik... Man tarafdan xech kanday xunuk xarakatlar bo’lmadi... Ular bejiz xarakatni boshlamasliklarini, boshlaganda xam oxiriga yetkazishga astoydil xarakat kilishlarini yaxshi bilardim. Ichkariga kirsam yotokda bitta onaxon chukur-chukur nafas olib yotardilar. Mani ko’rib ko’zlarini ochib gapirdilar: — Keling bolam, kim bo’lasiz? — Avval o’zimdan so’ramaysizmi, kancha savolingiz bo’lsa.. — Unaka bo’lsa mana, mani bitta savolimga javob bering. Maktab davridan boshlab mani orkamdan yurardilar, man sinfdoshlarimdan, maxalladagilardan uyalib ularni nukul xaydardim. Orkasidan darrov telefonini terdim, javob bo’lmadi. Ketma-ket xabarlar yuboraverdim, u esa parvoyi falak. Nimaga mani eshitishni xam xoxlamadi, nimaga imkoniyat xam bermadi? Okayotgan suvga uzok tikilib yana xayollarimga berilib ketdim... Bor yo’gi bir necha soatdan keyin Saida bilan unashtirilishimiz kerak edi. Bilsaydi xozir unga bo’lgan munosabatim yomon tarafga o’zgara boshlayotganini. Lekin buning iloji yo’k, chunki odamlar molini yo’kotsa xam, sogligini yo’kotsa xam aslo cho’pini yo’kotmaydi, tish-tirnogi bilan yopishib oladi. Kasalxonaga borish mani navbatim bo’lmasada bozordan mayda-chuyda oldimda, dorilarni ko’shib kasalxonaga kirib keldim, soat chamasi kechki o’nlar edi. Bilasizmi ichgan kishi mas xolatida o’lib kolsa nima bo’lishini? — Iymonsiz ketadi, ya’ni xuddi iymoni bo’lmaganlar kabi!

Beshinchi kuni kasalxonaga borganimda yurak bagrimni ezib tashlagan bir xodisa ro’y berdi.

Boshkalar kancha xarakat kilishmasin unga ichira olishmadi. Mashina o’rnidan ko’zgolib ketganida esa, kimdir “Karanglar! Uning o’rnida zarkogozga bant kilib o’ralgan bitta televizorning kutisi turgandi. Chorsuga tushib diniy kitoblardan bir kanchasini sotib oldim, chunki onamlar namozdan keyin joynamoz ustida kitob o’kib o’tirishni yaxshi ko’rardilar. Ko’zimga o’sha ko’rsatuvdagi boyo’gli ko’rina boshladi. Bu tandirda esa raxmatli buving – mani kaynonam xam non yopganlar, keyin manga o’rgatgandilar. Biroz karab turib gapni davom ettirdi: — Sanga mos kelarkan. Kimnidir xafa kilgansizu, kattik kargagan, keyin jin xam kirib olgan... O’zi oyogim unchalik tormagandiku, tezrok tuzalib ketishni xoxlab borgandim o’sha folbinnikiga. Malikaning oldidan kaytib kelganimdan keyin onamlar bilan anchagacha gaplashib o’tirdik. O’zi doim dindor va xijobli kizlarga xavasim kelardiku, lekin ular bilan yashagan kishi ularning xam talablariga mos kelishi kerakligini yaxshi tushunardim. Olib berganda xam yaxshisidan, axir sevgan kishi sevgilisiga nisbatan zikna bo’lishi kerakmas... Saida bilan uchrashuvga ketayotganimda mashinadagi musikani ovozini baland kilib ko’ydim, o’zimni u bilan bo’ladigan suxbatni o’ylashdan chalgitmokchi edim. Demak kimdir ularga rosa maktagan, yoki orkavarotdan xolalarimu-togalarim surishtirishgan bo’lsa kerak, man uchun jaaa jonligisini kuydirishadiyey. Fakat o’tgan galdigidek darrov yokmadi deb kelmagin. Uning dunyokarashi manikiga yakinligini birinchi kuniyok sezgandim, ya’ni u xam man kabi xayotni sevardik, bugungi kunimizdan xursand bo’lib yashardik. O’zim ishk o’tida yonganim uchun bo’lsa kerak, bunchalik tez roziligini berib yuborishiga xam mani sevib kolgani uchun deya talkin kilgandim. Konim kaynab chidolmadim, o’n dakikadan keyin 28-eshik oldida edim. Man rad javobini bergandim, jaxllari chikib ketib koldilar. Nimaga manga imkoniyat bermadingiz, manga ishonishni xoxlamadingiz? Onamning axvoli yomonliginiyu, shifokorlar ularga ogir kasal deb tashxis ko’yishganini va ularning aslo sik,ilishlari mumkinmasligini tushuntirishga xarakat kildim. Ular bilmaydilar bizning oramizdagi munosabatlarni...

Bolalar talab kilaverishgach Malika ketamanga tushib koldi. Yangi joynamoz, mushki-anbar, tasbixlar, misvok, bir nechta rangbarang matoldardan ro’mollar... Anchadan beri non yopaman deb yurgandim, atroflarini temir-tersaklaringdan tozalab ko’yganingni ko’rib zavkim kelib ketdi. Keyin bir nimalarni pichirlab dam solganday bo’ldida, yetti mingni kurttay sanab oldi. Abdulla nimani nima sababdan bo’lganini fakatgina yolgiz Allox bilishini, bandasidan yordam so’rab fol ochtirish kattik gunoxligini va yana kancha-kancha gaplarni kulogimizga kuyishga xarakat kildi. Alloxning ishlariga shukur kilmasdan, bandasidan, yana kanaka bandasidan – o’zicha xamma ishlarni bilaman deb da’vo kiladigan folbindan yordam so’raganlaring iymonlaring sustligini ko’rsatadi. — Ularni usuli shunaka, kelgan odam bitta gami bo’lmasa kelmasligini xam, xammani bilib-bilmay gunox kilishini xam yaxshi anglab olgan bo’ladi. O’zi o’ylab kelgandim kanaka oila ekan ular, sovchi birinchi marta kelishi bilanok uchrashuvga rozi bo’lishibdi deb. Manga o’xshab kafema-kafe yuradigan, maishatni yaxshi ko’radigan yigit bilan dindor, xijobli kiz bir tom ostida kanday kilib chikishib ketarkin deb o’ylashni boshladim. Fakat bir xilgi payt ularning bu mexribonchiliklaridan mani judayam kiyin axvolga solib ko’yishligisini bilishmaydi.. Ko’ramizchi, o’sha maktalgan Saidani kanakaligini... Agar yaxshi tanishga ulgurmasang, yana bir uchrashuv belgilaymiz. Lekin ichimda onamning bu gal xam adashgan bo’lishlarini sidkidildan istardim. Kecha onamdan kizni kayerda ishlashini surishtirmaganimga xayron bo’ldim. Mani xushimdan o’zimga keltirgan, onamga mexr bilan karagan, ketayotganida manga jon kuydirib nasixat kilgan xamshira kiz – Saida ekan... Malikani uchratganimdan keyin, o’sha tunning o’zida mani ko’z oldimda paydo bo’lgan Saida mana shu safar xam, Malikani kaytib topganimdan keyin mani xayotimda paydo bo’lgandi. Bilmadimu, lekin bir-biriga yakin bo’lgan insonlar topishib olishsa xecham gaplari tugamas ekan. Saida – go’zallikda Malikadan ustun bo’lsa xam borki, ammo kolishmasdi. Uning xayollarida nimalar kechayotgani manga korongu edi. Birinchisi, to’grisini etsam axmokligim xam edi, chunki nomaxramlar bilan muomila kilishda o’ta extiyotkor bo’lgan Abdulladan rashk kilgandim, boshka tomondan Malikaga o’z xissiyotlarimni ochmagan edim o’shanda. Ko’ngirokni bosish-bosmasligimni bilmay biroz o’ylanib turdim. Keyin bilsam o’sha kuni mast bo’lib mashinaga o’tirgan ekanlar...... O’zimni ichimda so’kib o’tirgandim, Malika yana gap boshladi: — Said aka, man sizga xakikatni aytdim, sizdan xam bir narsani so’rasam bo’ladimi? Naxotki man siz uchun shunchalik yomon inson bo’lsam... Onamlar Saidaga nimagadir boglanib kolganliklarini, unga sovchilikka borganlaridan beri axvollari ancha yaxshilashganini va ularga karshi bir nima deya olmayotganimni aytdim.

Ko’yakoling endi, ko’z yoshingizni ko’rib yuraklarim ezilib ketdi,- deb kulib ko’ydim (ichimda esa yiglayversin, to’xtamasin derdim). Displeyda soat 23.45ni ko’rsatib turibdi, sal kam yarim tun bo’lib kolibdi. Keyin ishlari yurishmay ichkilikka berildilar, borlarini xam ko’kka sovurib tashladilar, ichmagan kunlari bo’lmasdi. Boshida o’z aybini tan olmasdan oyogini tirab o’tiraveribdi, nimalar xakida gapirilayotganini tushunmayapman deb o’zini jinnilikka solibdi. Endi bikin kilsak xam bo’ladi” deydiganlar xam topiladi. Uchtasi bu dunyoda: bu inson rizkining kamayishi (undan baraka ketishi), yaxshiliklardan maxrum bo’lishi, odamlarning kalbida yomon shaxsga aylanishidir.

-Kobilgina bola..., - deb kulib yubordi,- lekin ichgansizku. Yarim yulga yetganda telefonim jiringlab kolgandi olib karasam, onam manga kulib karab turibdilar. Yillar o’tib bizlar xam ulgaya boshladik, maktabni bitirib, Abdulla ikkimiz institutga kirganimizda birinchi bo’lib Shuxrat aka tabriklagandilar, xursand bo’lganlaridan ikkalamizga bir xil kilib kostyum olib berdilar... Uchastkovoy kizning ismini kizzikanida esa trubkani ko’yib ko’ygan. Bunday yigilishlarda xamma nimagadur jim eshitib o’tirganday bo’ladiyu, fikru-xayollari esa boshka yerda bo’ladi.

Besh kishi kizlarni kidirsak, bittamiz Abdulladan xabar olib kaytardik. Ming marta etgandim ularga trubkani zaradkani ustiga ko’yib ko’yish kerakligi xakida. Mana yana bir nima bo’ldimi na gudok, va na biror gap eshitilmayapti. Nimaga mani telefonimning bugun chikish ko’ngoroklari omadsizlikka uchrayapti.